Rotbeest

Teken leven van het bloed van gewervelde dieren, ze bijten zich vast in de huid en laten zich na een bloedmaaltijd, die enige uren tot dagen duurt, weer vallen. Een tekenbeet kunt u tijdens een natuurwandeling oplopen, maar ook in de tuin of in stadsparken, vooral als u zich daarbij door struiken, gras of onder bomen en begroeiing begeeft. Sommige teken dragen ernstige ziekten over zoals de ziekte van Lyme die tot verlammingsverschijnselen kan leiden.

Steekmuggen hebben bloed nodig om eitjes te kunnen leggen. Een mug brengt haar steekinstrument als een injectienaald in de huid. Eerst zal ze een gaatje boren, waarna ze speeksel in die opening spuit. Zo wordt het stollen van het bloed tegengegaan. De stoffen die de mug bij ons inbrengt zijn op zich weinig gevaarlijk, tenzij ze ziekteverwekkende kiemen bevatten. Enkel de vrouwtjes houden ons dus uit de slaap en zadelen ons op met een jeukende bult.

Dazen worden vaak verward met horzels, die horen echter bij een totaal andere groep. Horzels kunnen in tegenstelling tot dazen niet bijten. Dazen strijken snel neer en bijten vrijwel onmiddellijk, wat meestal goed te voelen is. Naast deze korte pijnlijke ervaring is er ook het gevaar van bacteriële infecties. Dazen achtervolgen hun prooi hardnekkig, soms wel een kilometer lang.

Vooral als hun nest verstoord wordt, kunnen wespen agressief worden waarbij ze de verstoorder achtervolgen om deze liefst meerdere keren te steken. Wespen hebben geen weerhaakjes aan de angel en kunnen telkens opnieuw toeslaan. Een steek van een wesp is zeer pijnlijk, en gaat vaak gepaard met een fikse zwelling. Mensen die allergisch zijn voor een wespenbeet worden ook misselijk, vallen flauw, krijgen uitslag over het hele lijf. Een wespensteek kan zelfs dodelijk zijn.

De hond is een geliefd gezelschapsdier maar helaas negeren veel hondeneigenaren de overlast die hun huisdier anderen bezorgd. Hondenpoep is een van de grootste ergernissen. Tegenwoordig is het praktisch onmogelijk om stoepjes, plantsoenen en grasveldjes zonder hondenpoep aan te treffen. Ondanks de moeite die gemeenten nemen door bijvoorbeeld hondenpoepcontainers te plaatsen.

Zilvervisjes zijn primitieve insecten die zich verplaatsen met snelle kronkelachtige bewegingen. Zilvervisjes, maar ook papiervisjes, voeden zich met koolhydraten bevattende producten zoals papier. In grote aantallen kunnen ze veel schade aanrichten aan behang, boeken, schilderijen of uw postzegelverzamelingen. Het papiervisje heeft een voorkeur voor relatief droge en warme plaatsen en het zilvervisje juist voor vochtige plaatsen zoals de badkamer.

Voor de één is de kat een gezelschapsdier, voor de ander een kwelling. Een kat heeft een voorkeur om de tuin van de buren te gebruiken als kattenbak. Het natuurlijke instinct van katten zorgt er voor dat ze altijd opzoek zijn naar een prooi, ook als hun buikje goed gevuld is. Vogels en kleine zoogdieren zijn het slachtoffer van deze roofdieren.

De brandharen van deze rups vormen voor de mens een gevaar voor de gezondheid. De haren dringen de huid, de ogen en de luchtwegen binnen en geven stoffen af die huiduitslag, zwellingen, rode ogen en jeuk veroorzaken. Deze bladetende rups komt vooral voor op eiken. In Nederland ontwikkelt de rups zich in zulke grote aantallen dat van een plaag gesproken kan worden. De nesten bestaan uit een dicht spinsel van vervellingshuidjes, met brandharen en uitwerpselen.

In Nederland is de meest voorkomende soort de kattenvlo, die ook op mensen en honden kan voorkomen. Een vlooienbeet verloopt aanvankelijk nagenoeg ongemerkt; wel treedt na verloop van tijd vaak een gevoeligheid op voor het speeksel dat de vlo inspuit in de bijtwond om het bloed niet te laten stollen. Na dat tijdstip worden vlooienbeten duidelijke jeukbulten, soms zelfs uitgebreide blaren.

Hoofdluizen zijn kleine, grijsbruine beestjes van ongeveer 3 mm groot die de menselijke huid nodig hebben om te leven. Ze prikken gaatjes in onze huid en zuigen daardoor bloed op. De hoofdluis voedt zich uitsluitend met menselijk bloed, gemiddeld 3 tot 6 keer per dag. Dit veroorzaakt hevige jeuk. De hoofdluis leeft dicht bij de hoofdhuid en legt haar eitjes (neten) vaak achter de oren tegen de haarbasis. Scholen en scholieren zijn zeer populair bij hoofdluizen.

De bedwants, ook bekend als wandluis, is een klein parasitair insect van 5 millimeter lang. Aangenomen werd dat bedwantsen in de westerse wereld vrijwel uitgeroeid waren. De laatste jaren lijkt het insect echter bezig aan een comeback. De bedwants leeft van bloed van o.a. de mens. Het dier prikt door de huid met zijn steeksnuit; de snuit bestaat uit twee buisjes: eentje buisje dat bloed zuigt en een tweede dat verdovende en antistollende stoffen injecteert. De steekwondjes lijken erg op muggenbulten.

Het aantal aalscholvers in Nederland is enorm toegenomen. Waar veel aalscholvers broeden, sterft de onderliggende vegetatie door hun bijtende uitwerpselen. Zelfs de bomen waar de nesten in zitten gaan dood. De grote zwarte vogel is niet populair bij vissers. Beroepsvissers beschouwen de aalscholver als een van de oorzaken van de achteruitgang van de palingstand.

De duif is het symbool van de vrede maar stadsduiven worden door velen gehaat. Hun uitwerpselen op huizen en auto's en het lawaai zijn vaak aanleiding voor het verjagen of doden van deze vogels. De stadsduif zou zelfs ziekten overbrengen. Uit verschillende onderzoeken is gebleken dat duiven nauwelijks drager zijn van ziekten die overgebracht kunnen worden op de mens en dat de kans op besmetting erg klein is.

De huisstofmijt is een haast onzichtbaar kleine (circa 0,3 mm) mijt die in huisstof leeft, voornamelijk in matrassen. Hij leeft onder andere van menselijke huidschilfers in beddengoed. De uitwerpselen en vervellingshuidjes van de huisstofmijt kunnen gezondheidsklachten veroorzaken bij de mens, zoals allergische reacties (waaronder astma en eczeem). Dikke kans dat er onder uw bed honderden zitten.

Kakkerlakken hebben een eironde en verticaal afgeplatte lichaamsvorm, meestal bruin tot zwart. In Nederland komen in huizen de Duitse kakkerlak en de Amerikaanse kakkerlak nog wel eens voor als plaag. Kakkerlakken in huis kan wijzen op rondslingerende etensresten. De dieren verspreiden bacteriën en veroorzaken zo voedselvergiftiging.

De bruine rat is één van de succesvolste zoogdieren ter wereld. De bruine rat was en is de oorzaak van veel overlast voor de mens. De mens ruimt zijn afval vaak niet netjes op en daar profiteert de bruine rat van. Bovendien is de rat een groot probleem voor de landbouw. De bruine rat staat verder bekend als een ziekteoverbrenger, vooral in de Derde Wereld. Ziekten die de bruine rat kan overbrengen zijn o.a. de Ziekte van Weil en rattenbeetkoorts.

Huisvliegen zijn typische mensenvolgers. Men ziet ze vaak in de buurt van afval of vee. Ze kunnen zich het gehele jaar door voortplanten en wel 15 generaties per jaar ontwikkelen. Onder gunstige omstandigheden ontstaan hieruit enorme hoeveelheden vliegen. De vlieg verspreidt ziekteverwekkers zoals virussen, schimmels en bacteriën die voedselbederf veroorzaken.

Er zijn verschillende soorten naaktslakken, het bekendst zijn de soorten die op het land leven en in de tuin kunnen worden gevonden. Naaktslakken komen pas tevoorschijn bij vochtig weer en zijn overwegend in de nacht actief. De meeste naaktslakken kunnen veel schade aan gewassen veroorzaken omdat ze zeer grote hoeveelheden blad in een vrij korte tijd kunnen verorberen. Wie van hosta’s houdt haat naaktslakken.

Ze worden ook knaasjes, knijten, mietsen, neefjes, mampieren, zandvliegjes of meurzen genoemd. Veel soorten zijn belangrijk als bestuiver van planten. Knutten zijn slechts 1 milimeter groot, ze hebben een langwerpig bruin lichaam met doorschijnende vleugels. Het insect steekt niet, maar bijt. In Europa komen zeker 700 soorten knutten voor. De vervelendste zijn van het geslacht Culicoides die ook de mens kunnen bijten. Een aantal soorten is door dit hapgedrag verspreider van ziekten die veroorzaakt worden door bacteriën, parasitaire wormen en virussen. In de knuttentijd is wonen aan het water een kwelling.

Als mensen bang zijn voor spinnen komt dat wellicht omdat ze harig, sprieterig en snel zijn. De in Nederland en België voorkomende soorten zijn niet gevaarlijk voor de mens. Sommige grote exemplaren kunnen wel bijten maar de meeste soorten komen niet door onze huid heen. Zelfs als dat wel gebeurt, is het gif van deze spinnen niet zo sterk dat er meer optreedt dan een rood vlekje.

De fruitvlieg is 3 tot 4 mm groot, de huid is geelbruin. Hij leeft van levende gistcellen die voornamelijk in rottend fruit en groente te vinden zijn. In een huis waar fruit bewaard wordt komen al gauw fruitvliegjes voor, vooral bij hogere temperaturen. Ze planten zich razendsnel voort en zijn daarna moeilijk weer kwijt te raken. Er is nooit 1 fruitvliegje in huis, je hebt er meteen honderden.

Bladluizen zijn kleine plantenetende insecten, die zich met stekende en zuigende monddelen voeden met sappen uit de plant. Als hij van de plant eet, wordt speeksel in de cel geïnjecteerd en daarmee kan de plant met virussen worden geïnfecteerd. Bladluizen veroorzaken voornamelijk schade door deze virusoverdracht, maar uw kamer- of tuinplant kan door de bladluis ook geel worden, groeistoornissen vertonen, verdrogen of zelfs afsterven.

Kauwen komen meestal in groepen voor en foerageren gezamenlijk in weilanden en wegbermen, maar ook binnen de bebouwde kom. Het zijn opportunisten die ook in de omgeving van de mens vrij makkelijk voedsel vinden. Mensen klagen over de grote groepen kauwtjes die grasmatten en rieten daken beschadigen. Vaak nestelen ze in schoorstenen, dit kan brand veroorzaken.

De varroamijt is een uitwendige parasiet die voorkomt op insecten, maar zich alleen voort kan planten op het broed van honingbijen. In grote delen van de wereld wordt bericht over massale bijensterfte en ook de Nederlandse bijenhouder wordt hierdoor getroffen. Men kent de verhalen en deelt de ervaring. De rol van varroa en de bestrijding ervan wordt nog al eens onderschat als het gaat om bijensterfte.

Na een zachte winter kan de muizenpopulatie zich flink uitbreiden. Muizen planten zich snel voort en kunnen daardoor snel tot een plaag uitgroeien. Een gaatje van een halve centimeter is voor een muis al voldoende om binnen te komen! Muizen kunnen schadelijk zijn voor uw woning, ziekten overbrengen, de voorraadkast aanvreten en uw huis vervuilen met stinkende keutels.

De meest voorkomende soort is de kleermot die schade toe brengt aan kleding, stoffen en tapijt. Textiel dat lange tijd op een donkere plek ligt opgeslagen loopt het meeste risico op aantasting door deze insecten. De kledingmot tast eiwithoudende vezels, zoals wol, leer, bont en veren aan.

Deze rode rivierkreeft is een exoot die leeft in zoet water overal in Europa. Het dier kan drager zijn van de kreeftenpest. Onze inheemse kreeft, de Europese rivierkreeft is hier niet tegen bestand en is daarom in grote delen van Europa uitgestorven. Mede hierdoor heeft de Amerikaan zich snel kunnen uitbreiden. De rode rivierkreeft verspreidt zich zelfs lopend over land en kan zo ook geïsoleerde poelen bereiken.

De tijgermug heeft een sterk op die van andere steekmuggen gelijkende levenswijze, maar de subtiele verschillen hebben grote gevolgen voor de impact van de mug op de mens. Een belangrijk verschil tussen de tijgermug en de meeste andere stekende muggen is het feit dat de tijgermug niet alleen 's avonds en 's nachts maar ook overdag actief is. Hierdoor moet de mug extreem alert zijn en zuigt zich niet in één keer vol, zoals veel andere steekmuggen, maar vliegt van gastheer naar gastheer om zo het bloedmaaltje te verzamelen. Het is deze gewoonte die de tijgermug gevaarlijker maakt dan andere muggen omdat er van verschillende dieren bloed wordt gezogen. Hierdoor is de kans op besmetting via deze mug groter dan bij andere muggensoorten.

De larven van sommige kevers boren gangen in het hout en tasten zo balken, houten vloeren, meubels en andere houten voorwerpen aan. Per kever kan de houtsoort verschillen: zo houdt de gewone houtwormkever van zacht hout, de grote houtkever van door schimmels aangetast eikenhout en de huisboktor van naaldhout.

Een steek van de kwal kan bij de mens zeer pijnlijk zijn en leiden tot verwondingen die doen denken aan de striemen van zweepslagen. Als een kwal in aanraking komt met de menselijke huid, schiet hij met zijn zogenaamde netelcellen kleine naaldjes af. Dit zijn microscopisch kleine structuren die de huid binnendringen en een gif afgeven in de bloedbaan. En dan trillen ze ook nog als een gelatinepudding.

De larven van meikever en junikever worden engerlingen genoemd. Een engerling heeft een karakteristiek uiterlijk; een duidelijk C-vormig lichaam, een harde oranjebruine kop en een geelwit lichaam. Engerlingen brengen veel schade toe aan grasmatten. Ze eten namelijk de ondergrondse delen van een grasplantje. In de periode tussen juli en september kan de vraatschade zulke vormen aannemen dat hele delen van het gazon afsterven.

De zwarte kraai is een alleseter die ook aast op doodgereden dieren. Hij is een vaak geziene gast op vuilnisbelten. Kraaien hebben een slechte reputatie. Ze brengen schade toe aan velden bij het zoeken naar larven. In de broedtijd jagen ze op klein wild en halen nesten leeg van weidevogels. Om deze reden werden ze in het verleden vaak genadeloos vervolgd.

De halsbandparkiet is een exoot uit tropisch Afrika en Zuid-Azië. Een aantal van deze vogels is ontsnapt of vrijgelaten. Zij bleken goed te aarden in West-Europa en vermenigvuldigden zich tot een populatie van tienduizenden exemplaren. Over de impact van de halsbandparkieten is al vaak gespeculeerd. Aangetoond is dat er in gebieden met veel halsbandparkieten minder boomklevers en grote bonte spechten worden waargenomen.

Sinds 1963 is de blauwe reiger in Nederland volledig beschermd. Dit heeft tot een aanpassing aan de mens geleid. Bovendien worden blauwe reigers steeds vaker gevoerd, waardoor ze minder gevoelig zijn voor strenge winters en steeds vroeger gaan broeden. Ze zijn in elke stad te vinden en bezoeken regelmatig tuinvijvers. Vis is vrijwel altijd het hoofdbestanddeel van hun eten. Dat maakt ze dan ook niet geliefd bij beroepsvissers. In de stad klaagt men ook over de gewoonte van de vogel om met zijn uitwerpselen de bomen wit te kalken en over de stank van uit het nest gevallen etensresten.

Eksters werden van oudsher al beschouwd als ongeluksvogels, verkondigers van dood en rampzaligheid. Nog zijn er woorden en uitdrukkingen in gebruik die getuigen van dit volksgeloof, zoals 'eksteroog'. De ekster rooft nesten leeg en is daarom niet overal even geliefd.

Mieren zijn een groep van kolonievormende sociale insecten. Ze komen overal ter wereld voor (behalve op Antarctica). Ze zijn één van de succesvolste diergroepen. In het voorjaar gaan de mieren op zoek naar voedsel. Dat vinden ze in grote hoeveelheden bij de mens. En voor je het weet heb je een hele colonne door je keuken lopen.

De mol is een ondergronds levend zoogdier met een korte zwartfluwelen vacht. In het voorjaar graaft het wijfje diep in de grond een centrale ruimte met verschillende gangen. De overtollige grond wordt door de achterpoten naar achteren en naar boven gewerkt, waardoor aan de oppervlakte de molshopen ontstaan. Omdat mollen schade kunnen toebrengen aan grasvelden en tuinen zoeken mensen naar manieren om mollen te verjagen of te doden.

Zilvermeeuwen zijn echte schooiers en zoeken alles af naar voedsel, waarbij vuilniszakken niet ongemoeid blijven. De vogels komen ook steeds vaker voor in stedelijk gebied en broeden zelfs in kolonies op daken van huizen en flats. Ze veroorzaken dan veel geluidsoverlast. Zeker als de jongen uitgekomen zijn, roepen ze constant naar elkaar. De vogels zullen hun jongen goed beschermen en aanvallen als u in de buurt komt. Daarnaast raken regenpijpen verstopt door de meeuwenpoep, veren en kadavers.

De oorworm heeft twee tangvormige aanhangsels aan het achterlijf. Deze insecten worden hierdoor als 'eng' beschouwd omdat ze met de aanhangsels zouden steken, maar een oorworm kan niet steken met de aanhangsels zoals angeldragende insecten dat doen. De achterlijfsaanhangsels hebben voornamelijk een afschrikwekkende functie. Een 'kneep' van een oorworm is bij de mens wel voelbaar maar zal geen verwondingen toebrengen.

Dit knaagdier komt oorspronkelijk alleen in Noord-Amerika voor, maar leeft tegenwoordig als exoot in Europa. Waar natuurlijke vijanden ontbreken, kan de muskusrat zich snel in aantal vermeerderen, mede door de snelle voortplanting. De muskusrat is een zeer goede zwemmer en duiker. Omdat het dier de gewoonte heeft om gangen en holen te graven in dijken vormt de muskusrat in Nederland een bedreiging voor de veiligheid. In België wordt muskusrat nogal eens gegeten en is dan onder de naam “waterkonijn” op de menukaart te vinden.

De steenmarter heeft een bruine vacht met een witte tot grijswitte keelvlek. Het is een omnivoor met carnivore trekjes. Onder de motorkap van vooral Japanse auto's (visolie in de kabels) kunnen steenmarters enorme schade veroorzaken aan bedrading en isolatiemateriaal. Het zijn voornamelijk jonge dieren die de bedrading doorbijten, om de eetbaarheid ervan uit te proberen. Ook klagen veel mensen over de stank en het lawaai van deze beesten.

Vossen jagen solitair, meestal 's nachts en in de schemering, maar in onverstoorde gebieden jagen ze liever overdag. De vos is een opportunist: hij eet bijna alles. Zijn innemend uiterlijk blijkt niet voldoende te zijn om hem geliefd te maken. Al eeuwenlang wordt de vos uitgemaakt voor sluwe bedrieger en kippenrover. Soms dringt een vos binnen in een ren en bijt daar tientallen kippen of eenden dood. Een veel gehoord argument om vossen te bejagen is dat ze een bedreiging zouden vormen voor de vogelstand.

De hoornaar is een sociale wesp. Hoornaarkolonies leven net als andere wespensoorten slechts één seizoen. Het wordt door hoornaars niet op prijs gesteld wanneer je in de aanvliegroute terecht komt. Wanneer een nest in een holle ruimte is gemaakt, kun je het tot op één meter naderen. Wanneer een nest vrijhangt kun je beter een afstand van 5 meter aanhouden.

De nijlgans hoort volgens de vele inzendingen ook in het rijtje thuis. De reden? Deze exoot berooft inheemse soorten van nestgelegenheid. In het broedseizoen verdedigt hij z'n territorium, soms zelfs agressief. Die agressiviteit is trouwens het handelskenmerk van deze ganzen. Ze passen brute kracht toe om een nest van een andere vogel in te pikken - waarvan vooral grauwe ganzen, maar ook roofvogels, kraaien en eenden slachtoffer zijn.

De gewone pissebed is te vinden in vochtige ruimten, onder stenen en afval. De bovenkant is egaal donker gekleurd. De pissebed leeft van afgevallen bladeren en dood hout en is daardoor belangrijk voor de afbraak van organisch materiaal. Pissebedden richten geen schade aan, toch zijn veel mensen bang voor ze of vinden ze vies. Daar helpt hun naam natuurlijk ook aan mee.

Duizendpoten zijn zonder uitzondering snelle jagers met giftige 'kaakpoten'. Ze eten kleine ongewervelden zoals insecten, slakken en wormen. Nederlandse soorten zijn ongevaarlijk maar kunnen wel bijten, hun beet voelt aan als een wespensteek. Mensen vinden dat duizendpoten er vooral eng en vies uit zien.

Padden werden door hun giftigheid al in de Middeleeuwen gezien als gezant van de duivel. De dieren zouden door heksen worden gebruikt in magische drankjes of om vijanden op afstand uit te schakelen. De klieren in de huid bevatten stoffen die giftig zijn en die bij gevaar worden afgescheiden. Het gif is wit van kleur en heeft een erg bittere smaak. Voor mensen is het niet gevaarlijk maar toch is het raadzaam na aanraking de handen te wassen.

In de vrije natuur een prachtig dier maar als manege dier een zware belasting voor de natuur. Op fiets- en wandelpaden is paardenmest een dagelijks verschijnsel. Horsificatie wordt gezien als een oorzaak van de verrommeling van het landschap.

De meerkoet is een schoonheid met zijn egale zwarte lijf en zijn witte snavel. Inmiddels heeft hij zich aangepast aan wat de stad hem te bieden heeft en bouwt nesten van drijvende afval. De meerkoet is geen vreed- en verdraagzame vogel. Hij verdrijft alle wilde eenden, kok- en zilvermeeuwen en zelfs blauwe reigers zonder pardon uit zijn domein. Allerminst een sympathieke vogel.

De grauwe gans is de in Nederland meest voorkomende grijze gans. Tijdens de vogeltrek vliegen grauwe ganzen in een V-vorm, waarbij ze het bekende schor klinkende gak-gak roepen. De aantallen overwinterende grauwe ganzen zijn spectaculair gestegen, jaarlijks meer dan 100.000. Grauwe ganzen kunnen forse schade veroorzaken aan landbouwgewassen. Acht ganzen eten evenveel gras als één koe.

Een haan bakent zijn territorium af door te kraaien en begint hiermee als hij ongeveer 14 weken oud is. Hanen kraaien bij het opkomen van de zon. Een haan kraait maar 1 tot enkele keren. Wanneer er een andere haan in de buurt is, kan het kraaien enige tijd duren omdat de hanen tegen elkaar op gaan kraaien. Een kraaiende haan kan omwonenden flink uit hun slaap houden.

De buizerd zou een van de grootste bedreigingen zijn voor weidevogels. Ze peuzelen de eieren en kuikens op, tot groot ongenoegen van de weidevogelbeschermers. Wat voedsel betreft is de buizerd echter een opportunist, hij eet wat voorhanden is. In gebieden met veel konijnen vormt deze soort het hoofdvoedsel. Mensen worden zelden of nooit door buizerds aangevallen (een enkele kale hardloper daargelaten).

Met zijn schitterende groen paarse glans is de spreeuw een opvallende verschijning. In het najaar verzamelen zich grote groepen van duizenden exemplaren. Spreeuwen kunnen grote schade aanrichten in boomgaarden of steden. Door deze grote aantallen kunnen ze de omgeving ernstig vervuilen. Ze kunnen ziekten overbrengen zoals hersenvliesontsteking, vogelziekte en histoplasmose.

De bekendste worm, de regenworm, is een heel nuttig diertje. Het is een echte bodemverbeteraar doordat hij gangen maakt en organisch materiaal afbreekt. Hij heeft alleen zijn uiterlijk niet mee, glad en slijmerig. Mensen vinden ze dan ook vies en afstotelijk. Natuurlijk zijn er ook veel wormen die terecht gevreesd worden zoals aarswormen en lintwormen.

Het wild zwijn is één van de indrukwekkendste dieren die je in een deel van de Nederlandse bossen zomaar tegen kunt komen. De imposante dieren worden echter niet overal met open armen ontvangen. Ze kunnen ook tot overlast leiden (vraatschade, risico op aanrijdingen). De wilde zwijnen vertonen zich in toenemende mate overdag in tuinen en op landbouwgronden omdat ze op zoek zijn naar voedsel.

De schaamluis is een zuigende luis die over de hele wereld voorkomt en leeft van menselijk bloed. De ontlasting van de luis is daarom bruin en het duidelijkste teken dat men is besmet. De luis zelf is namelijk zeer klein; 1 tot 3 millimeter, en is zeer moeilijk te zien omdat de luis naar de basis van de haren kruipt en zich daar met de tang-achtige poten goed vastklampt.

Iedereen heeft weleens als kind eendjes gevoerd. Echt lastig is deze vogel niet te noemen. Toch heeft ook de eend een naar kantje. Gedurende de winter worden de paartjes gevormd en dan gaat het er heftig aan toe. Er is dan ook altijd een aantal vrijgezelle mannetjes die het op de vrouwtjes hebben gemunt. In stadsvijvers spelen zich gruwelijke groep verkrachtingsscènes af, omdat een vrouwtje moeilijk kan vluchten door de steile oevers en de weinige begroeiing, waardoor ze het soms moet afleggen tegen de mannetjes.

De sperwer is in Nederland en Vlaanderen geen zeldzame vogel meer. Zangvogels zijn de voornaamste prooi, met name huismus, vink, merel, spreeuw en mees, maar lust ook wel eens een Turkse tortel die dan eerder door het vrouwtje wordt gevangen. De sperwer jaagt vanuit dekking, of met een plotselinge, snelle vlucht in het voorbijgaan.