Elke zondag van 7 uur tot 10 uur op NPO Radio 1
Elke dinsdag om 19.20 uur op NPO2

Muskuseend(en) 1 - Vogels (ijsvogel, koolmees, vink) - Muskuseend

Muskuseend(en) 1

JancoGrave JancoGrave
op 05-03-2016
Muskuseend - Cairina moschata. Al in het werk van Linnaeus uit 1758 werd de muskuseend beschreven, toen nog volledig gebaseerd op de wilde vorm van deze eenden. Er zijn nooit ondersoorten beschreven, wel heel veel kruisingen met andere soorten. De muskuseend komt oorspronkelijk uit het zuiden van Noord-Amerika, Centraal-Amerika en Zuid-Amerika maar over bijna de hele wereld leven tegenwoordig afstammelingen van tamme exemplaren in het wild, meestal in groepen van enkele tientalle vogels. Ook als huisdier en op kinderboerderijen wordt deze aparte eend vaak gehouden, maar dat zijn dus echt gedomesticeerde dieren. Het zijn heel grote eenden, veel mensen verwarren ze dan ook met ganzen. mannetjes kunnen wel 75 cm lang worden, de vrouwtjes blijven meestal steken rond de 40-45 cm. De rode wratachtige washuid rond de snavel is bij vrouwtjes ook een stuk minder groot en ontbreekt soms zelfs helemaal. Alhoewel van origine een subtropenbewoner, kan de muskuseend overal leven waar voldoende zoet water te vinden is. Heel apart; het is de enige eendensoort die niet kan kwaken, ze maken slecht een sissend geluid. Muskuseenden zijn niet monogaam, een mannetje treedt vaak 4 of 5 vrouwtjes in de broedtijd. De vrouwtjes zijn slim en vermijden inteelt door zelf ook met meerdere mannetjes te paren. Van oorsprong maakten muskuseenden van takken en bladeren forse nesten in bomen, maar net zo gemakkelijk maken ze tegenwoordig een beschut nest op de grond. Ze zijn duidelijk geëvolueerd van echte holenbroeder naar minder kieskeurige soort wat dat betreft. In het nest worden gemiddeld 10 eieren gelegd, soms nog meer. De incubatietijd is fors langer dan die bij alle andere eendensoorten, gemiddeld 36 tegen 28 dagen. Het vrouwtje doet alle broedzorg zelf, zowel het broeden als het beschermen en opvoeden van de jongen. Dat beschermen kan er zeer fel aan toe gaan, ze beschermt haar eieren en jongen tegen alle mogelijke rovers, ook voor haarzelf zeer gevaarlijke. Zelfs marters en hermelijnen valt ze aan als het moet, nog vaak met succes ook. Gr. Jan

Indien je wilt reageren moet je inloggen.

Aantal reacties 0

Meer van deze fotograaf

meer foto's